“Korkunç boyutlara ulaşan uyuşturucu kullanımıyla mücadele için acilen yeni hastaneler açmak gerekiyor”

korkunc boyutlara ulasan uyusturucu kullanimiyla mucadele icin acilen yeni hastaneler acmak gerekiyor lcKH8QgV

1652252646470 ss

Eski Bakırköy Ruh ve Hudut Hastalıkları Hastanesi Başhekimi Prof. Dr. Arif Verimli, “Korkunç boyutlara ulaşan uyuşturucu kullanımıyla gayret için ivedilikle yeni hastaneler açmak gerekiyor” dedi.

Prof. Verimli, “Tüm bu bilimsel bilgiler ışığında bir bilim adamı olarak ülkemize en az 20 yeni ruh ve hudut hastalıkları hastanesinin açılmasını bunun 10’unun AMATEM hastanesi olmasını sizler aracılığıyla devlet büyüklerimize ulaştırmayı borç bilen bir bilim insanıyım. Uyuşturucu unsur kullanan gençlerin aileleri bir sefer doktora getirmekle, sorunun çözüleceği üzere bir umuda kapılmaktadırlar. Meğer ki unsur bağımlığı sorunu gencin, ailenin, hekimin ve devletin sabır ve meşakkatle ilerleyebileceği uzun bir yoldur” tabirlerini kullandı.

Sözcü muharriri Uğur Dündar’ın, bugünkü köşesinde yer verdiği Prof. Dr. Arif Verimli’nin mektubu şöyle:

“Sayın Büyüğüm Uğur Dündar, Bakırköy Ruh ve Hudut Hastalıkları Hastanesine ne kadar büyük bir katkı yaptığınızı merhum büyüğümüz Dr. Yıldırım AKTUNA başta olmak üzere Bakırköy Ruh ve Hudut Hastalıkları Hastanesinin çağdaşlaşma adımının atılmasına şahsen takviye ve katkı sağladığınıza birebir şahit olmuş bir kişi olarak öncelikle müteşekkirim. Türkiye’de 1991 yılından başlayarak değişik aralıklarla uyuşturucu unsur kullanımı ve bağımlılığı konusunda çok önemli araştırmalar yapmış ve bunları kamuoyu ile sizler aracılığıyla paylaşmış bir tabip olarak, durumun o yıllardan bu yıllara kadar artarak gelişeceğini kestirim ediyorduk. Zira 1980’li ve 1990’lı yıllarda uyuşturucu trafiğinde Türkiye transit bir ülke idi. Yani bir pazar değildi ve eser ölçüde unsur, küçük bir kitleye ulaşabiliyordu.

Fakat ortadan geçen yıllarda memleketler arası uyuşturucu baronları gençliğimizi bir pazar olarak görmüş ve uyuşturucu, yasa dışı yollarla Türk gençliğini tehdit eder bir hal almıştır. Uyuşturucu unsurların ismi, formu, tipi, biçimi akıl almaz değişime uğramış ve vahim boyutlara ulaşmıştır. Yapılan en son bir çalışmayı sizinle paylaşmak isterim; Birinci sefer unsur kullanmaya başlama yaş ortalaması 16 olarak bulunmuştur. Bağımlıların yaklaşık üçte biri (%27,7) 14 yaş öncesinde birinci kere husus kullanmaya başlamışlardır. Dörtte üçünün 18 yaş öncesinde kullanmaya başladığı dikkati çekmektedir. Bu nedenle 18 yaş ve öncesi büyük ehemmiyet taşımaktadır. Eğitim hayatında önemli bozulmanın olduğu yaş ortalaması 16’dır. Maddeyi birinci kullanmaya başladıkları yaşta, eğitim hayatları da bozulmaktadır. Eğitim hayatının bozulması, unsur kullanımının bir işareti olabilir. Öte yandan eğitim hayatı bozulduğu için de unsur kullanmaya başlıyor olabilirler.

Birinci sefer unsur kullanmaya başladıktan 2 yıl sonra (ortalama 18 yaşında) tertipli olarak husus kullanmaya başladıkları dikkati çekmektedir. Araştırmaya karşılık verenlerin dörtte üçü (%75,2) 21 yaş öncesinde sistemli olarak unsur kullanmaya başlamışlardır. Düzenli husus kullanmaya başlamadan evvel yapılacak müdahaleler, sistemli unsur kullanımını önleyebilecektir. Bu nedenle erken devirde tedaviye başvurmak değer taşımaktadır. Gündüz saatlerinde unsur kullanmaya ise 19 yaş civarında başlamaktadırlar. Düzenli unsur kullanımı, süratle gündüz saatlerine de yansımaktadır. Ağır uyuşturucuların kullanılmaya başlanması ise 20 yaş civarında olmaktadır. Birinci sefer husus kullanmaya başladıktan ortalama 4 yıl sonra ağır uyuşturuculara geçilmektedir. 18 yaş altında ağır uyuşturucu kullandığını söyleyenlerin oranı %35’tir. Ağır uyuşturucular hayatı daha çok bozduğu için fark edilme ihtimalini artırmaktadır. Öte yandan erken periyotta fark edilirse ve tedaviye başlanırsa, ağır uyuşturuculara geçiş önlenebilir.

Araştırmaya katılan bağımlıların %25’i damar yoluyla unsur kullandığını belirtmiştir. Damar yoluyla husus kullanımına başlama 23 yaş civarında olmaktadır. Damar yoluyla kullanımı gözlemek ve beklemek, geç kalmaya neden olmaktadır. Erken devirde yardım alınmalıdır. Bağımlıların yaklaşık üçte biri (%29,9) en az bir sefer ruhsal tedavi görmüştür. Yaklaşık yarısı (%51,3) 21 yaş öncesinde en az bir sefer ruhsal tedavi gördüğünü belirtmiştir. Ruhsal tedavi görme yaşı ortalaması 20’dir.  Yani gündüz saatlerinde husus kullanılmaya yahut ağır uyuşturucular kullanılmaya başlandığında, ruhsal tedavi görme gereksinimi da ortaya çıkmaktadır. Bu bulgu, ruhsal tedaviye başvuran gençlerde unsur kullanımını sorgulamanın değerini işaret etmektedir.

Araştırmaya katılan bağımlıların yalnızca dörtte biri, 18 yaş öncesinde husus kullanımına bağlı sorun yaşadıklarını bildirmişlerdir. Husus kullanımına bağlı sorun yaşama 22 yaş civarındadır.  Erken yaşlarda sorun yaşamadıkları için fark edilmeleri daha güç olmaktadır. Müddet uzayıp kullanılan unsur ölçüsü arttıkça, sorun yaşama daha fazla olmaktadır. Bu nedenle erken yaşlarda daha dikkatli izlemek gereklidir. Birinci tedaviye başvuranların yaş ortalaması ise 24’tür. Yani birinci unsur kullanmaya başladıktan 8 yıl sonra tedaviye başvurmaktadırlar. Bu müddetin erkene alınması, tedavinin başarısı ve görülen ziyanların önlenmesi yahut azaltılması için kıymetlidir.

Ailesi tarafından unsur kullanımının fark edilme yaşı ortalaması 21’dir. Yani aile; unsur kullanmaya başladıktan 5 yıl, tertipli husus kullanmaya başladıktan 3 yıl, gündüzleri husus kullanmaya başladıktan 2 yıl sonra durumun farkına varmaktadır. Bu (tehlikenin) çok geç anlaşılmasının bir göstergesidir. Bu bulgu, aile eğitimlerinin yaygınlaşmasının kıymetini göstermektedir. Ruhsal tedaviye başvurma yaşı ile ailenin unsur kullanımını öğrenme yaşı, yaklaşık birebir periyotlara denk gelmektedir. Bu bulgu, ruhsal problemlerin ailenin dikkatini çekmesi ile açıklanabilir. Ruhsal sıkıntıların varlığı, bağımlılık problemlerinin fark edilmesini kolaylaştırmaktadır. 22 yaş, aile ile önemli sıkıntılar yaşamanın görüldüğü ortalama yaştır. Aile durumu fark ettikten sonra aile ile önemli meseleler yaşanmaktadır. Aile fark ettikten yaklaşık 3 yıl sonra birinci tedavi başvurusu olmaktadır. Ailenin tedaviye getirmesi vakit almaktadır. Bu nedenle kullanan kişi tedaviye gelmese bile, aileye yönelik danışmanlıkların yapılması çok gereklidir.

Tüm bu bilimsel bilgiler ışığında bir bilim adamı olarak ülkemize en az 20 yeni ruh ve hudut hastalıkları hastanesinin açılmasını bunun 10’unun AMATEM hastanesi olmasını sizler aracılığıyla devlet büyüklerimize ulaştırmayı borç bilen bir bilim insanıyım. Uyuşturucu unsur kullanan gençlerin aileleri bir kez doktora getirmekle, sorunun çözüleceği üzere bir umuda kapılmaktadırlar. Meğer ki husus bağımlığı sorunu gencin, ailenin, hekimin ve devletin sabır ve meşakkatle ilerleyebileceği uzun bir yoldur. Hürmetlerimle, Prof. Dr. Arif VERİMLİ”