Fehmi Koru’dan muhalefete: Sahi iktidarınızda nasıl bir medya düzeni tasarlıyorsunuz?

fehmi korudan muhalefete sahi iktidarinizda nasil bir medya duzeni tasarliyorsunuz yHTKyDIa

1651905250591 imamoglu ndan fotograf elestirilerine viz gelir tiris gider 1012174 5

Fehmi Koru*

“Fazla uzattın” denilmesini de göze alıyorum, zira Ekrem İmamoğlu’nun Karadeniz çıkartması sonrasında baş gösteren medya eksenli tartışma beni yakından ilgilendiriyor.

Sadece gazetecilik uğraş alanım olduğundan değil, tartışmalar özgürlükler alanını da olumsuz etkileyecek özellikler taşıdığı için de bahsin aldığı biçimi huzursuz edici buluyorum.

Tartışma sadece bir küme gazetecinin bir öbür küme -veya tek bir- gazeteciyi amaç aldığı bir tabanda cereyan etseydi bunu bir dereceye kadar anlayışla karşılardım.

Bizim medyamız -ya da eski ismiyle basınımız- gazetecilerin öbür gazetecilerle kalem arbedeleriyle da ünlüdür zira.

Kendim de -40 yılı çoktan geride bıraktım- günlük yazılarla bu mesleğin bir modülü haline dönüştüğüm birinci günden beri, pek çok öteki meslektaşla arbedelere karışmış biriyim. Her kezinde, kabul edilebilir sonların ötesine taşmadan ve bilhassa karşımdaki kişinin onur ve haysiyetini zedelemeye asla tenezzül etmeden kavgalarımı yürüttüm.

Pek çok sefer birebir hassasiyetle karşılaşmasam bile…

Lakin bu kere patlayan hengameye mesleğin dışından katılanlar da oldu.

CHP’nin İstanbul vilayet lideri Canan Kaftancıoğlu, kimi yahut kimleri kast ettiğini açıklamadan, okuyunca irkildiğim şu bildirisi paylaştı:

‘‘Kendine gazeteci diyen birileri Gezi’de olan öfkeyi palavraları üzerinden yasallaştırıp iktidarın telaffuzuna alet oluyorlardı. Haklı gayretimizden vazgeçmeyeceğiz. O gün Gezi’yi o halde hatırlatanları da unutmayacağız.’’

Bildiride “Birileri” denildiğine nazaran tek bir bireyden kelam edilmiyor; gaye alınan şahısların cürmü ise “İktidarın telaffuzuna alet olmak” olarak belirtiliyor. “Unutmayacağız” dendiğine nazaran, kendisinden de tekil olarak değil, bir kısmın sözcüsü sıfatıyla kelam etmiş durumda.

Bu türlü bir ortamda tartışmaya bu telaffuzla yaklaşanlara benim de şu soruyu sorma hakkım doğuyor: İktidarınızda nasıl bir medya tertibi tasarlıyorsunuz?

[Gezi olayına başından itibaren olumlu yaklaştığım için şahsen bu telaffuzdan alınganlık duymam için rastgele bir sebep yok. Seyahat olayı ve etrafında meydana gelen ‘camide alkol kullanma’ yahut ‘çocuklu başörtülü bayana saygısızca davranma’ üzere söylentilere de yazılarımda ve yorumlarımda sahip çıkmadım.] 

Durum şu: Özel olarak CHP ve genel olarak muhalefet partileri haklı olarak günümüzün medya nizamını kıyasıya eleştiriyorlar. Muhalefetin de seslerini duyurabildikleri gazeteler ve haber kanalları bulunsa da, hala medyanın büyük kısmı iktidara yakın.

O gazeteler ve kanalları yazılarımda “İktidarın prestij ettiği” sıfatıyla anıyorum, “Görevlerini iktidarın her yaptığını onaylamak olarak tanımlamış” diye andığım muharrir ve yorumcuları da “İktidarın muteber saydıkları” diye isimlendiriyorum.

Şimdiye kadar kendilerini bu sıfatlarla andıklarımdan itiraz eden çıkmadı.

Bu durum yapılacak birinci seçim sonrasında değişse, bugünün iktidarı muhalefete düşse ve bugünün muhalefeti iktidara geçse, herhalde birinci beklenecek farklılaşmanın ülkedeki medya tertibi olması gerekir.

Pek çok kişi üzere benim de beklediğim, tek-sesli olmayan bir medya nizamına geçilmesidir.

Sanki o denli olacak mı?

Evet, o denli olacağından şimdilerde önemli biçimde kuşku duymaya başladım.

Duyduğum kuşkunun sebebi, İstanbul büyükşehir belediye lideri Ekrem İmamoğlu’nun Karadeniz’e hemşehrileriyle yüz yüze görüşmeye giderken izlesinler diye davet ettiği gazetecilerin bazısına CHP’nin içinden ve CHP’nin prestij ettiği gazeteler ve kanallarla CHP’nin muteber saydığı muharrirler ve yorumculardan gelen tepkiler…  

Çıkardıkları gürültülere bakılırsa, o kümede yer alanlar, itiraz ettikleri gazetecilere gün yüzü göstermek niyetinde değiller…

Unutmayacaklar ve unutmadıklarını muhakkak edecekler…

Şimdilerde iktidarın zorlamasıyla gazetelerde yazı yazmaları ve TV kanallarında yorum yapmaları engellenen, prestijli yayın organları ve muteber muharrirler tarafından ‘medeni ölü’ olarak isimlendirilen gazeteciler var ya, o denli anlaşılıyor ki, iktidarla muhalefet yer değiştirdiğinde, bu kez şimdinin muteberleri -hiç değilse bazıları- şimdinin dışlananları tarafından ‘medeni ölü’ haline getirilecekler.

Yansılar, yarının medya tertibinde, şahıslar değişse bile bugüne hakim olan anlayışın değişmeyeceğini düşündürüyor.

AK Parti iktidara geldiğinde, bugünün muhalefetinin durumu üzere, geniş medya dayanağından mahrumdu; vakit içerisinde medya sistemini kendisiyle uyumlu hale getirmeyi başardı. Bugünün medya açısından güçsüz muhalefeti de, iktidar olabilirse, muhtemelen, misal bir süreci zorlayacak.

İktidar nimetlerinden yoksun hale gelenler ortalığı terk ederken, yeni iktidarın nimetlerinden yararlanacak olanların zorlamasıyla, eski iktidarın prestijli kıldığı medya organları ile muteber saydığı muharrir ve yorumcular da ortalıktan çekilmek zorunda bırakılacaklar.

Fazla mı ileri gidiyorum?

Hiç sanmıyorum.

Medya için yanlışsız olan, kendi içerisindeki sıkıntıları, kendi mensuplarının, kendi yayın organlarının sayfaları ve ekranlarında açıkça tartışmalarıdır.

“Söyletmen, vurun” anlayışı üzerinden iki tane yüzyıl geçti; “Yazdırmayın, konuşturmayın, yanınıza yaklaştırmayın, unutulmaya gönderin” telaffuzunu, bu akılla, galiba, birkaç yüzyıl daha sürdüreceğiz.    

Yazımın içerisinde muhalefete yönelttiğim sorumu bitirirken bir sefer daha tekrarlayayım: Sahi iktidarınızda nasıl bir medya tertibi tasarlıyorsunuz?

*Bu yazı fehmikoru.com adresinden alınmıştır.